Deze tijd vraagt, zoals sommige mensen in mijn (online netwerk) schrijven, een rechte rug en een open hart.
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in verschillende gezichtspunten. Het is interessant om met mensen te discussiëren waarom de één het zo ziet en de ander het zo. Als je respect voor de ander hebt en je kunt je invoelen, dan leer je er namelijk wat van. In mijn ogen brengt dat verbinding.
Ieder is anders
Wanneer ik emotie voel, spreek ik mezelf toe om te ontdekken waar dit vandaan komt. Het kan toch zijn dat iemand het anders ziet dan jou? Die persoon heeft een andere opvoeding gehad, heeft meer meegemaakt dan jij, is misschien rationeler of juist gevoeliger. Maar iedereen is een mens en ieder heeft het recht om te kiezen waar hij zich zelf goed bij voelt. Deze tijd vind ik dus enorm lastig, want het lijkt alsof mensen niet meer dicht bij zichzelf mogen staan. Als ik morgen met iemand uit eten wil, die geen QR pas heeft, zal die persoon eerder uit zijn werk moeten, om een bewijs te halen, zodat hij of zij met mij mee mag. Ik begrijp niet dat mensen deze gang van zaken normaal vinden en er wordt gezegd je hebt toch een keuze? Je kunt toch die prik halen?
Dicht bij jezelf blijven
Volgens mij is dicht bij jezelf blijven een heel belangrijk onderdeel om de persoon te worden die jij kunt zijn. Als je gaat afwijken van hetgeen waar jij je goed bij voelt, doe je iets tegen je zin. Je doet iets dat VOOR JOU niet goed voelt. Het is ongelofelijk dat we in een maatschappij zijn beland waarin mensen de QR code goedpraten. Dat het normaal is dat jij weer alles mag, want jij hebt een andere keuze gemaakt en wat maakt het gevoel van die ander jou dan ook maar één klap uit? Die kan toch gewoon prikken?
Je doet het altijd voor jezelf
Ik ben een positief persoon en houd mijn gevoel gericht op dat iedereen op een gegeven moment zal inzien dat we door angst in een maatschappij belanden waarin mensen worden gescheiden, omdat we het belangrijker vinden dat mensen zich aan regels houden, dan dat zij dicht bij zichzelf blijven. Ik hoop oprecht dat ieder die de QR code verdedigd, zichzelf diep in de ogen wil aankijken en misschien wat liever voor zichzelf kan worden. Je doet het namelijk altijd voor jezelf, niet voor die ander. Want als jezelf gelukkig bent, kom je vele stappen verder. En als we het voor die ander doen, waarom hebben we dan geen begrip voor die ander, wanneer deze vanuit zijn of haar hart, iets absoluut niet wil? Moet zo iemand dan echt van jou in het gareel? Want anders is het logisch dat je word geweigerd? Wauw…
Eigenwaarde
Een maatschappij waarin mensen uit elkaar worden gezet omdat ze niet meer dicht bij zichzelf mogen blijven is een maatschappij die ik niet wens voor ieder die hierin opgroeit. Laat alsjeblieft ieder in zijn (eigen) waarde. Maar het lijkt alsof een hele grote groep mensen dat niet wil zien. Voor ieder die ‘dicht bij zichzelf blijft' en daarbij respect houdt voor de ander met een andere mening, dank! Je laat zien dat je jouw rug recht houdt en je hart open.