Dat is een vraag die me al een tijdje bezig houdt. Hopelijk wil je deze blog daarom tot het einde lezen. Dank je wel alvast!
Wij en zij
Het zal vast meer mensen opvallen. We gaan steeds meer naar ‘wij’ en ‘zij’. Afgelopen week was er een oudere man in het nieuws bij het Museumplein, die eerlijk vertelde wat hij dacht en vond. Wat ik zag was een man die bang en verdrietig is. Wat ik onder dat nieuws op sociale media las waren mensen die hem fantastisch vonden en mensen die hem verschrikkelijk vonden.
De nachtklok
De nachtklok is gisteravond ingegaan. Tot nu toe is nog niet bewezen dat deze werkt, ook niet in de andere landen. Als je hoort en leest wat mensen daarvan vinden zijn er zelfs al mensen die zeggen dat de boete niet hoog genoeg kan zijn voor mensen die na 21:00 op straat zijn. Wauw… denk ik dan wanneer ik dat lees. Echt ‘wauw’... die mindset lijkt (onbewust?) gevoed te worden en is een zoveel groter gevaar dan corona op zich.
Geen mening
In mijn vrienden en familiekring heb ik mensen die zich heel streng aan de regels houden en mensen die dat niet zo doen. Beide heb ik even lief. Ik heb er geen mening over. We weten allen niet wat er gaande is.
De regering
Ik geloof echt wel dat de regering in dit land het beste met ons voor heeft. Maar ik geloof ook, wanneer ik ’s morgens opsta, dat ik enorm veel minder druk ervaar dan mensen die in het kabinet zitten. Ik geloof ook dat wanneer je zo’n functie als Rutte bekleed, dat dit niet meer kan zonder je gevoel uit te schakelen en een bepaalde richting te kiezen en daar de koers op te blijven houden. Als je in de regering wijzigt van koers, dan ben je zogenaamd niet betrouwbaar.
In mijn ogen ben je juist enorm betrouwbaar als je durft toe te geven dat je het ook even niet meer weet. Dat je durft te twijfelen aan de maatregelen die worden genomen. Dat je naar jezelf durft te kijken, dat je durft te voelen dat het mogelijk niet helemaal de juiste wijze is. Maar zouden mensen in een regering nog wel echt durven voelen?
Jezelf verplaatsen
Mocht je je enigszins in de schoenen van de regering kunnen verplaatsen, zou jij dan zelf nog durven voelen welke verantwoordelijkheid er op je schouders ligt? Of misschien kan ik beter zeggen, welke verantwoordelijkheid wij als mensen graag die kant opschuiven? Dat zij de leiding moeten nemen in een tijd waarin volgens mij niemand het juiste antwoord heeft?
Doe jij al mee?
Veel mensen beweren ondertussen dat als je je niet aan de regels houdt, dat je er dan voor zorgt dat je corona in stand houdt. Poeh… en 'wauw' nogmaals. Ik vind het oprecht beangstigend als je op die manier al in ‘wij’ en ‘zij’ aan het denken bent. Dan geloof je ondertussen dat wij als mensen het dus 'in stand' houden. Misschien is dat helemaal niet hetgeen wat gaande is. Dat is trouwens geen vrijbrief om je niet aan de regels te houden. Natuurlijk komen we verder als we dat doen met de kennis die we nu hebben, maar het is echt nog niet de oplossing.
Mensen die daarom moeite hebben met wat er allemaal gebeurt, daar mogen we best beter naar luisteren. Deze ochtend hoorde ik op het nieuws dat er in Nieuw Zeeland weer iemand is ontdekt met corona. Ook las ik gister een stuk over hoe ze in China met het virus omgaan. Wel interessant wanneer je verwijst naar China en dat het daar wel kan.
Ik hoop dat ‘samen’ betekent dat we oprecht samen gaan zorgen voor al die mensen die hard moeten werken in de zorg, maar ook die hun bedrijf kapot zien gaan, die psychisch dit niet trekken, die boos, bang en onzeker zijn, die net zoals jij niet echt weten wat er gaande is. Ik hoop dat we gaan zien dat als we het écht samen doen, dat we dan naar een hele andere maatschappij gaan en vooral moeten stoppen met het denken in 'wij' en 'zij'.
Wat je ook gelooft en of jij je nu wel of niet aan de regels houdt, ik heb er niet zo’n boodschap aan en prijs me daarmee gelukkig. Ik geloof niet in ‘wij’ of ‘zij’. Ik geloof oprecht dat de meeste mensen steeds vaker écht het gesprek durven aangaan, zonder iemand in een hoek te zetten. Dat we daarmee zien dat 'wij' of 'zij' eigenlijk niet bestaat en dat we daar allen dus niet aan mee hoeven doen.