Wanneer je de blogs op deze website leest, zie je dat het al een tijdje geleden is dat de laatste blog is geschreven. Voor mij is deze site ook een soort van ‘uitlaadklep’ om mijn gevoelens en ideeën te ordenen. Wanneer ik dingen lastig vindt, helpt het wanneer ik die dingen van mij afschrijf.
In de laatste blog (febr. 2022) eindigde ik met: “Een maatschappij waarin mensen uit elkaar worden gezet omdat ze niet meer dicht bij zichzelf mogen blijven is een maatschappij die ik niet wens voor ieder die hierin opgroeit. Laat alsjeblieft ieder in zijn (eigen) waarde. Maar het lijkt alsof een hele grote groep mensen dat niet wil zien.”
Verrassend?
Dat de PVV de afgelopen week met een grote meerderheid de verkiezingen heeft gewonnen vond ik schokkend, maar niet verrassend. We hebben de afgelopen jaren in mijn ogen laten zien dat we bijzondere wezens zijn wanneer we denken dat onze veiligheid of bestaanszekerheid aan het wankelen is. Het is een menselijke reactie.
Onze politiek en vele inwoners van Nederland hebben in de coronaperiode laten zien dat het toen heel normaal was om een grote groep mensen weg te zetten omdat ze anders dachten dan zij. PVV stemmers voelen zich niet meer ‘ongemakkelijk’ om te stemmen voor een PVV, want we zijn ondertussen getraind om mensen daadwerkelijk weg te zetten en dat hebben we met z’n allen, over de gehele wereld, goedgekeurd.
Ook is er een 'onderstroom' in gevoel ontstaan van boosheid en ontevredenheid, waardoor kiezers het totaal anders wensen dan hoe de afgelopen jaren het beleid is geweest met de aanpak van Corona, de aanpak in Groningen, het vingerwijzen naar de boeren over de CO2 en het toeslagenschandaal. Veel PVV stemmers voelen zich ook aangetast in hun veiligheid en bestaanszekerheid en zien daar ook veelal andere mensen dan zichzelf voor verantwoordelijk.
Heb je het trouwens (financieel) goed genoeg in Nederland en zelfs dan op de PVV gestemd? Dan hoop ik dat je oprecht eens in de spiegel wilt kijken, want het kan écht totaal anders. Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening.
Als we gaan inzien dat we als mensen helaas écht 'kopiëren' dan laat het zich alleen maar raden hoe we als mensen gaan worden wanneer het gedrag van PVV daadwerkelijk ons voorbeeld in de politiek gaat worden. Het is in mijn ogen beangstigend en we doen het uiteindelijk écht allemaal zelf.
Een boze stem voor een betere toekomst?
Ook nu hebben we zelf nog altijd een keuze om te gaan voor het goede of het slechte. Dat veel mensen oprecht geloven dat een ‘boze stem’ ons tot een betere wereld (voor met name zichzelf) leidt wijd ik, net als tijdens corona, aan het bewustzijn van ons allen. Velen kunnen zich niet verplaatsen in het gevoel van die ander. De politiek toont al jaren dat zij dit tot nu toe niet kunnen, het is aan ons als mensen om dat te doen. Bewustzijn vergroten, daar heeft nog nooit iemand een partijprogramma voor gemaakt. Ons stelsel werkt nu eenmaal met de politiek, via die weg zullen we dus ook het goede voorbeeld moeten gaan laten zien.
'Karma is a bitch'
De veranderingen in de wereld zijn er niet ‘plotseling’. Karma is a bitch. In de tijd van de eeuwigheid is een mensenleven minder dan een seconde. Maar in de weinige tijd die we hier krijgen is het aan onszelf om te werken aan verbetering van jezelf en daarmee die mensheid. We zijn op heel veel punten, vergeleken eeuwen geleden écht wel geslaagd. We gaan oprecht beter met elkaar om. Maar we blijven ook heel primitief in ons zijn. Als je bestaansrecht wordt bedreigd, ontstaat een ander type mens. De kortzichtige, boze mens heeft minder aandacht voor het lange termijn resultaat. Ze wil direct resultaat en zal daarom de komende jaren alleen maar bozer en meer ontevreden worden.
Persoonlijk dieptepunt
Eind 2021 heb ik mijn, tot nu toe, persoonlijk dieptepunt bereikt. Als positief persoon kende ik mijzelf niet terug in de donkere gedachten die ik had over de wereld. Ik was mij gedurende de coronaperiode en de wijze waarop we allen meegingen in de aanpak die de wereld en ook onze regering voorstelde, steeds meer bewust geworden van hoe we als mensen zijn. Het gemak waarmee we ons in groepen lieten verdelen, vaak geen empathie hadden voor mensen die écht werden geraakt door de eenzijdige aanpak en de financiële fuik waar we als Westerse mensen inzitten, het kwam keihard bij mij binnen. Het maakte me bewust hoe we 'als soort' in elkaar steken en dat vond ik enorm schrikken.
Financieel goed?
Velen in Nederland hebben het financieel goed (genoeg) en gaan het in de toekomst, met alle baby-boomers, alleen nog maar financieel beter krijgen door de vele erfenissen die worden overgedragen naar kinderen en familie. Anderen zal het alleen maar steeds slechter vergaan. De afgelopen decennia hebben we ons zelf doen laten geloven dat je met hard werken het écht volledig verdiend om persoonlijk en helemaal voor jezelf steeds rijker te worden. Daar mag je zelfs openlijk heel trots op zijn, en o wee als je het zou moeten delen, dat is toch allang gebeurd via de belasting? (...)
Wat we niet zien is hoe de westerse rijkdom ons steeds verder uit elkaar zet met alle gevolgen van dien. Niemand praat over het geluk dat je hebt wanneer je hard kúnt en mag werken voor jouw inkomsten, slim bent, de middelen hebt om het goed voor jezelf te doen, positieve avonturen beleeft die met geen geld te betalen zijn. Het is je allemaal maar gegeven wanneer je in die positie zit.
Goed ondernemerschap prijs ik trouwens in álle opzichten. Het ongemak, het harde werken en de zorgen verdienen enorm veel waardering. Ondernemers zijn de bouwers van een land. Toch denk ik dat waardering voor goed ondernemerschap voor een groot deel moet wijzigen naar 'veiligheid' in een andere vorm, dan alleen zelf steeds meer geld verdienen.
Angst
Ik heb tot nu toe geluk gehad. Ik kom uit een liefdevol, hardwerkend gezin die naar elkaar omkijken. Ik ben gezond, kon goed leren, dus ik heb het tot nu toe nooit slecht gehad. Tijdens corona werd het mij duidelijk hoe precair mijn ‘veilige leventje’ is wanneer angst overheerst en misschien menselijk (?) wordt ingezet om te regeren. Hoe het ongemak en de woede door een eenzijdige aanpak zaadjes plant voor een toekomst die minder rooskleurig is. Veel van mijn blogs op deze site zijn ook vanuit dat gevoel ontstaan. Hoe kunnen we als mensheid zo blind zijn? En hoe ongemakkelijk en confronterend dat gevoel ook voor mijzelf was, ik werd me ook bewust dat het goed was dat ik alvast door ‘mijn eigen angst’ heen ging, want ik weet nu waar ik mijn focus op wil houden.
Hoopvol
De trein richting de afgrond is al een tijdje op de hoogste versnelling aan het rijden. We zitten er met met z'n allen in. Veel mensen hebben de afgelopen periode al aan de noodrem getrokken. In mijn ogen zijn dat de mensen die de ongemakkelijke waarheid echt aan durven kijken. Gelukkig ben ik altijd van de goede afloop en wil ik ook deze blog op een hoopvolle manier afsluiten.
Alleen ons bewustzijn gaat ons de komende jaren helpen om die trein te stoppen. Ik ben er van overtuigd dat heel veel kinderen die nu worden geboren een veel ruimer bewustzijn hebben dan alle mensen die nu op aarde zijn. Ik hoop oprecht dat we over de hele wereld gaan inzien dat we het écht met elkaar zullen moeten oplossen. Dus ook met mensen die daadwerkelijk vanuit hun hart hopen en geloven dat de PVV hen iets positiefs gaat brengen, maar zeker ook met alle andere landen, meningen en overtuigingen. Als we de focus houden op ons bewustzijn en dat daadwerkelijk met elkaar laten groeien zullen we hopelijk nog net voor die afgrond die noodrem vinden. Gaan steeds meer mensen zien wat we onszelf aandoen. Hoe langer we wachten met het vergroten van ons bewustzijn, hoe langer we het grote ongemak gaan ervaren dat daarmee gepaard gaat.
Jezelf in de spiegel aan kunnen blijven kijken
Ik focus mij tegenwoordig nóg meer op alle lieve mensen om me heen, tel nog meer mijn zegeningen, begrijp dat niet iedereen de dingen ziet en voelt zoals ik ze zie en voel. Ik richt me op het goede dat er gelukkig ook in grote getale is. Ik probeer ook zelf het goede te doen, zonder te streng voor mezelf te zijn. Je moet jezelf iedere dag in de spiegel aan kunnen blijven kijken.
Wanneer het bewustzijn stijgt, zal het in de spiegel blijven kijken voor heel veel van ons steeds lastiger worden. Veel mensen kijken liever niet, dan dat ze over die schaduw heen stappen die we met elkaar hebben gecreërd en die steeds duidelijker gaat worden.
Die grote positieve verandering in het bewustzijn van mensen, ik hoop dat hij sneller komt dan nu te voorzien. Dat bespaart heel veel leed. Hopelijk kunnen we een volgende keer op de Partij van bewustzijn stemmen en is dat een eerste stap richting werkelijk positieve verandering voor ons allen. Laat je het me weten wanneer jij die rol wilt oppakken? De domeinnaam deel ik met alle liefde met je ❤️