Het tijdperk van de ‘spiegel’ had ik deze blog ook kunnen noemen, maar tsja… Engels klinkt dan toch altijd nét even wat mooier De start van deze blog maak ik maar een beetje luchtig, gezien de inhoud helaas een stuk minder luchtig is.
Ik had ooit een interessante discussie met een goede vriend van mij, waar ik in deze tijd regelmatig aan terugdenk. Hij zei destijds tegen mij dat in ieder mens goed en slecht zit. Dat het maar nét is op welke knoppen gedrukt wordt. Destijds vond ik dat lastig te geloven. Ik geloof voor 100% niet dat ‘het kwaad’ je verder brengt, laat staan dat het in ieder mens zit. Nu ik ondertussen een stuk ouder ben geworden en je veel op het internet (soms live) kunt volgen, zie ik steeds meer om me heen dat veel mensen blijkaar geloven dat je met haat daadwerkelijk verder komt. Het is best confronterend hoeveel mensen zo lijken te denken. En het is nog confronterender wanneer je beseft dat ook jijzelf zo kunt gaan denken…
The connected world…
Toen het internet in het begin van mijn studentenperiode steeds bekender werd, weet ik nog hoe enthousiast ik was over de mogelijkheden die dit voor iedereen kon brengen. Hét middel waarmee je op allerlei manieren kunt verbinden en kunt leren. Ook was ik meteen verslingerd aan de eerste sociale platformen zoals Hyves. Hoe leuk was het om weer contact te maken met vrienden van vroeger of foto’s te zien van dat weekend waar je niet bij kon zijn. Het internet gaf en geeft me enorm veel inspiratie. Na een aantal jaar zag ik de communicatie op internet wel steeds meer verharden. Ik verbaasde me regelmatig over hoe lelijk en gemeen mensen over anderen konden schrijven. Ik heb me regelmatig verwonderd hoe het kon dat mensen geen schaamte kennen om anderen totaal de maat te nemen of online met de grond gelijk te maken.
Ik had ook vrienden die niets hadden met al die ‘online gekkigheid’, juist omdat er zoveel lelijke communicatie werd gedeeld. Mijn verweer was altijd dat het goed was dat dit zichtbaar werd gedaan, omdat het anders in de hoofden van de mensen bleef en je niet echt wist hoe iemand wel of niet was. Op deze manier kon je de onrust goed lezen over onderwerpen en zou je daar, volgens mij, goed het gesprek over aan kunnen gaan en actie kunnen ondernemen. Ik had nooit vermoed dat er zoveel mensen zijn die in een duistere wereld leven. Blijkbaar zijn er heel veel mensen die zich het beste voelen wanneer ze boos, onredelijk en lelijk kunnen doen, omdat dát hun versie van de wereld is.
Alles is zichtbaar
Ik heb altijd gedacht dat nu je via het internet alles kunt laten zien wat er gaande is, mensen ook eerder aan de bel zullen trekken wanneer dingen fout gaan. Nu alles zichtbaar is, hebben we, in mijn ogen zelfs de plicht om aan de bel te trekken wanneer de dingen niet goed gaan. De afgelopen jaren heb ik moeten leren dat mijn verwachtingspatroon helaas totaal niet matcht met de werkelijkheid. Dat geldt voor de mate waarin we ons uitspreken over onrecht, maar wat ik nog veel schokkender vindt, is dat er ook heel veel mensen niet oprecht en eerlijk zijn en zich daar totaal niet voor schamen.
Er zijn mensen die schaamteloos zeggen dat wanneer het strafhof in Den Haag iemand zoals Netanyahu als oorlogsmisdadiger wil vervolgen, dat het Strafhof dat verkeerd ziet. Er zijn mensen die het doodnormaal vinden dat mensenrechten op grote schaal worden geschonden omdat ze, net als in de Tweede Wereld oorlog, de mensen die nu worden vermoord, niet meer zien als mensen. De mensen die zich tegen dit onrecht verzetten, worden net als in de Tweede Wereldoorlog weggezet als criminelen. We zien hoe slachtoffers daders worden. We zien hoe trauma misbruikt wordt om angst in te boezemen dat wat ooit heeft kunnen gebeuren, terecht nooit meer zou mogen gebeuren en dat hier álles voor mag worden ingezet. Je ziet hoe mensen aan beide kanten worden gemanimpuleerd om te geloven dat zij elkaars vijand zijn en hoe schaamte en schuld, maar ook ‘vriendjespolitiek’ de politiek in landen doet zwijgen.
Voor mijn gevoel hebben we de afgelopen periode kunnen ervaren hoe het mogelijk is geweest dat in de Tweede Wereldoorlog zoveel mensen zijn afgeslacht en het verzet zo klein was. Wij als mensen keren ons af van wat er daadwerkelijk gebeurt en we zwijgen, ondanks dat we nu zoveel middelen hebben om te zien wat er gebeurt en zoveel meer mogelijkheden hebben om ons uit te spreken.
7 & 8 november 2024
In de nacht van 7 op 8 november hebben we in Amsterdam kunnen zien hoe de huidige leiding van de wereld, de haat tegen elkaar inzet zodat deze groter kan groeien. In de propaganda die toen naar Amsterdam kwam via Netanyahu, spinden Wilders en consorten garen. Het volk werd zoals altijd eenvoudig opgehitst om wederom in groepen te denken in plaats van in eigen verantwoordelijkheid. Ik kon en kan alleen maar denken, we hebben écht nog steeds helemaal niks, nada geleerd. Als dit is wie we zijn, dan kan een volgende Wereldoorlog nog steeds ieder moment ontstaan.
The age of the mirror
Bovenstaande punten zijn allen al één grote spiegel die we in moeten kijken.
Dan hebben we in ‘The land of the free and the home of the brave’ ook nog eens het ongelofelijke feit dat Trump daar voor de tweede keer aan de macht is gekomen. Trump spiegelt ons een waarheid waar we als Westen op af stevenen. Zelfverrijking boven natuur of milieu, jezelf op nummer één, jouw gekozen geloof als de enige waarheid, mensen die afwijken van de norm marginaliseren en terug willen naar een tijd die niet meer bestaat, met alle gevolgen van dien. Wanneer dat geen grote spiegel is, dan weet ik het niet meer. Deze werkelijkheid wordt door ons allen gecreëerd en zal alleen maar grimmiger worden, wanneer we weg blijven kijken van ons eigen aandeel.
Bewustwording
Het zou ook het tijdperk van bewustwording kunnen worden… alles wat er nu gebeurt schreeuwt om bewustzijn. We kunnen niet anders dan aankijken wat vele jaren niet werd getoond. De leiders die we in onze zogenaamde democratie hebben gekozen, zijn de leiders die blijkbaar leven omdat ze ons iets moeten leren. Zij zijn schaamteloos en schreeuwen hun waarheid, maar maken daarmee onbewust de werkelijkheid zichtbaar. Deze is totaal niet fijn om aan te kijken… maar we kunnen uiteindelijk niet meer wegkijken.
Bewustwording lukt alleen wanneer je de tijd neemt om je te richten op jezelf. Om na te denken waarom je voelt wat je voelt, zegt wat je zegt en bij jezelf ziet wat je projecteert op die ander. Bewustzijn gebeurt niet in totale bevolkingsgroepen, maar persoonlijk. Ieder mens heeft daar een eigen weg in te gaan.
Als je niet voor persoonlijk bewustzijn kiest, maar achter leiders aan blijft lopen die geen bewustzijn hebben, krijg je resultaten die niemand wenst. Bewustzijn zal niet ontstaan zolang we denken in groepen en de schuld van ons handelen bij die ander leggen. Bewustzijn kan niet ontstaan wanneer je haat in je hart draagt, want dan verplaats je jouw bewustzijn naar je hoofd met alle gevolgen van dien.
Bewustzijn kan alleen ontstaan wanneer je ontdekt waarom je kwaad spreekt over die ander, zonder hem of haar ooit echt te hebben ontmoet. Bewustzijn kan alleen ontstaan wanneer we die ander proberen te begrijpen. Bewustzijn kan alleen ontstaan wanneer je gedwongen wordt die spiegel in te kijken…