Ik kan me nog herinneren dat we in een taxi zaten op Bali en mijn reisgenoot in gesprek kwam met de taxichauffeur over armoede. Mijn reisgenoot vertelde de taxichauffeur dat ook wij in Nederland armoede kennen. Ik merkte dat die opmerking mij irriteerde. Hoe kun je nu zoiets zeggen in een land waar mensen af en toe nog onder sterrenhemel moeten leven, naast de kant van de weg liggen, niet ieder de mogelijkheid heeft tot zorg en mensen soms uit armoede niet eens kunnen eten?
Kennen wij geen armoede in Nederland?
Ik roerde me in het gesprek door tegen de taxi-chauffeur te zeggen dat Nederland op zich geen armoede kent, maar dat er wel verschil is in inkomen, waardoor mensen zich arm kunnen voelen omdat we veel welvaart kennen. Ook zijn er mensen met psychische problemen waardoor sommige mensen een zwerversbestaan kennen, wat lijkt op armoede. Echter, in Nederland zijn er altijd instanties die je kunnen helpen. Kortom, échte armoede kennen we niet in Nederland. Mijn reisgenoot merkte mijn emotie op en vroeg waarom ik mij er zo tegen verzette dat hij wél vond dat er armoede was in Nederland.
Je leeft vanuit je eigen wereldbeeld
De taxichauffeur in kwestie vond het gesprek wel interessant en we bespraken beide nog wat voor en tegen argumenten, waarna we aankwamen op onze bestemming. Ik merkte 's avonds dat ik me toch wel geïrriteerd had gevoeld in het gespek en begon 's avonds nog eens over de conversatie na te denken. Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik beide standpunten ging begrijpen. Natuurlijk kun je je in Nederland 'arm' voelen. Deze mensen zullen ook niet de mogelijkheid hebben om naar het buitenland te gaan en te zien hoe andere mensen met minimale middelen zich toch staande weten te houden. Als jouw kinderen thuis komen van school en een computer nodig hebben, maar jij kunt dat niet betalen, terwijl ieder kind zo'n computer krijgt, dan is dat geen fijn gevoel.
Je kunt kwetsen met jouw mening
Als ik het gesprek had gevoerd met mensen die zich arm voelen in Nederland, dan had ik ze vast gekwetst. Ik zou namelijk niet hun gevoel vertegenwoordigen, omdat ik uiteindelijk nooit het gevoel heb gehad dat ik te weinig geld heb. Ik zou ze hebben geraakt, omdat ik over hun gevoelens sprak, terwijl ik er alleen maar vanuit de buitenkant naar kijk. Aan de andere kant ben ik benieuwd wat de arme mensen in Indonesië vinden van de 'arme bevolking' in Nederland. Zouden zij kunnen begrijpen dat je je met een huis, school, iedere dag eten, arm kunt voelen?
Begrip
Bovenstaand verhaal is een klein voorbeeld waarop wij als mensen allemaal af en toe nat gaan. We kunnen niet oordelen over anderen, wanneer je zelf niet het gevoel hebt ervaren. Door begrip te tonen voor ieders eigen situatie en gevoelens, kom je uiteindelijk samen verder. Belangrijk blijft dat het begrip vanuit beide kanten komt. Misschien is dat de start voor een ieder om voor jezelf het allerbeste uit het leven te halen. Toon ook begrip wanneer iemand jouw situatie niet herkent of begrijpt.