Ik houd van mensen. Ik vind ze uitzonderlijk, allen op een eigen manier. Ik vind het grappig om te kijken hoe mensen zich ontwikkelen en hoe mensen zichzelf neerzetten. Ik vind het ook interessant om met mensen te discussiëren over waarom zij het op die manier zien en ik het op een andere manier en soms kan ik na zo'n goed gesprek mijn mening ook bijstellen. Ik vind dat geen probleem. Ik denk dat je op die manier leert. Echter, wat me door de jaren heen intrigeert is dat er veel mensen wel een probleem zien in het bijstellen van hun mening.
Ego
Waarom zou je jouw mening niet veranderen wanneer je wilt zien dat je jouw eerste mening hebt ontwikkeld op basis van informatie die je destijds wist? Door meer informatie te vergaren, kun je toch op een andere wijze naar een vraagstuk kijken? Of wil je jouw mening niet veranderen omdat je ego daar te groot voor is?
Vertrouwen
Ik geloof ook dat het veranderen van je mening te maken heeft met de mate van vertrouwen die je hebt in de mensen om je heen. Door vast te blijven houden aan je eigen overtuiging, heb je in ieder geval nog het vertrouwen in jezelf. Maar misschien zou je ook kunnen leren dat het vertrouwen in jezelf blijft en zelfs groeit wanneer je jezelf toestaat om in gesprek te gaan met die ander en te kijken of er iets inzit wat die ander je vertelt? Uiteindelijk mag je altijd bij je eigen mening blijven; dus wat valt er te verliezen?
Verwondering
Door te verwonderen in plaats van iemand zijn of haar mening niet te willen horen of begrijpen kom je een stuk verder in het leven. Uiteindelijk is ieder mens uniek en redeneert hij of zij vanuit een eigen wereldbeeld. Door interesse te hebben in de werelden van die andere mensen kun je figuurlijk enorm veel reizen. Daardoor kun je wat mij betreft een wereldreiziger worden zonder ooit een stap buiten je eigen dorp te hebben gezet.