Dit artikel is geschreven door één van onze gastbloggers

Ik moet eerlijk zeggen dat het bericht van gister er flink inhakte. En waardoor dit nu precies kwam, ik weet het niet….en ja dat niet weten he, dat is niet mijn hobby …. Dan maar even bij de paarden kijken: ze staan er vredig bij, heerlijk in het zonnetje…plotseling is het over met de vredigheid….alle vier de paarden reageren in een split-second op een voor mij niet zichtbare dreiging…en na die split-second gaan ze weer over tot de orde van de dag! In het natuurlijke gedrag van paarden zit een wijsheid, waarmee ik persoonlijk weer wat rust kan vinden in deze situatie. De situatie waarin het heel verleidelijk is om in de angstreflex te blijven.

De werkelijkheid nemen zoals deze is

Paarden hebben een heel effectieve angstreflex en een nog meer effectieve vervolgreactie op deze angstreflex. Wanneer een paard gevaar voelt en een adrenalineprikkel in zijn systeem krijgt, handelt het daar direct op door bijvoorbeeld te gaan rennen. Als het een paar galopsprongen gemaakt heeft kijkt het opnieuw om zich heen, vanuit de nieuwe context. Als de dreiging er vanuit de nieuwe context anders uit ziet, minder dreigend is, schudt het paard zichzelf om de spanning los te laten, en gaat het over tot de orde van de dag: back to grazing. Het paard neemt de werkelijkheid zoals die is, maar gaat wel weg van acute dreiging. Het paard gaat daarmee heel efficiënt met z’n energie om, hij draaft niet door! Dat is evolutionair gezien zijn enige kans om te overleven.

Onrustige nacht

Weer even terug naar mezelf en het moment van gister waarop de overheid de aangescherpte maatregelen aankondigde…. Net als het paard schoot ik in m’n angstreflex (reptielenbrein), echter ik maakte niet een paar galopsprongen, ik bevroor: - zappend naar een andere zender…waar ook alleen maar over corona werd gesproken - ik ging op youtube nog een keer de persconferentie bekijken, want had ik het allemaal wel goed gehoord - ik ging in gedachten naar m’n agenda en m’n bankrekening….hoe lang zou ik dit volhouden? Er was geen sprake van een split-second, nee eerlijk gezegd was er meer sprake van een split-halve avond :) en een onrustige nacht….

Ik ben ook maar een mens

Terugkijkend hoop ik met deze onplezierige ervaring van gister en het observeren van mijn kudde paarden vanochtend toch weer een beetje meer inzicht te hebben gekregen in hoe ik me de komende tijd emotioneel fit kan houden. Mijn poging om van angstreflex naar zelfreflectie te komen, deel ik graag met je: - Het omarmen van de werkelijkheid en ook zien dat zowel gevaar als veiligheid beide altijd tijdelijk zijn…het gaat weer voorbij… - Als ik merk dat ik “bevries”, door een situatie wordt meegezogen, ga ik proberen uit die situatie te gaan (letterlijk bewegen);…de situatie lost dan wel niet op, maar ik zet mezelf wel in een andere positie, welke mij meer lucht/ontspanning geeft; - Iedere keer dat ik in een situatie zoals hierboven beschreven terecht kom, ga ik mezelf een complimentje geven dat ik uit de situatie ben weggegaan, want immers dat wat aandacht krijgt groeit en zo hoop ik mezelf te trainen en emotioneel fit te maken.

Petra van der Zee